تبلیغات
ســـرو بلنــد آبیــز - مطالب اسفند 1394
پنجشنبه 6 اسفند 1394  12:15 ب.ظ

رسوای شهرم، لیك در اندیشه هایم 
                                              غوغای زخم تیشه ی فرهاد برپاست .
ای یار شیرین، تار و پودم رفته بر باد
                                              در دل هزاران بیستون اما چه برجاست
                                  
                                       ********

بلبل ، اگر ازفیض گل ، 
                        آری به كف طرف چمن !!

   رمزی بگو : در آن میان !
                                از عشق من 
                                            از عشق من !!! 

                                      *********     


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   

دخت (سخن ) ز مادر خود« لهجه» پرسشی :
                                            مارا بلوغ كی بود وعاشقی كی است ؟ 
گفتا : كه دخت من چو بهارآیدت بپرس
                                           حالا سكوت ، موسم سرمایی دی است .
بالغ شوی به( واژه )به معنای نیك آن 
                                             گر از بهار« جنگل اندیشه »  بگذری !!
عاشق شوی و بر تو شوند عاشقی هزار
                                           گر همچو( شبنم ) از دل هر«بیشه» بگذری 

                                  ***************
                                 
                      
                                                                        


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
سه شنبه 4 اسفند 1394  07:14 ق.ظ

تو نور طلب كن و سیاهی برهان
                                       بسیار قضا ببست لب ها ودهان
با عشق تو جاودانه باش ای عاشق
                                       تا زندگی تو گیرد آواز جهان !!!
                       
                              *  *  *  *  *

از گوشه ی چشم كس ،ندیدم كس را 
                                            از باغ نچیدم سره ی نارس را
بس باشدم این كلام گر گوش بود 
                                          در كار نبستم حرف هر ناكس را
                          
                           **********  
چون خانه جداست ، گور باید كه چنین 
                                            كاین خانه زماست ، نور باید كه چنین   
در خانه ی دل چو راه داری از مهر 
                                            گر دور بود زماست  ، باید كه چنین 
                           **********                      


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
دوشنبه 3 اسفند 1394  08:14 ب.ظ

تو    از فراسوی زمان می آیی،
                                       نه زمستان ، نه بهار !!
ما چه بسیار زمستان و بهاران دیدیم .
لیكن از گوشه ی چشمان سیاه شب تار
                                                     نور را كاویدیم
و در آن لحظه به پندار خموش دل خود ،
                                                 شاد شدیم !
و رقص در بی سر وپایی كردیم
                              همچون نقطه ای در پرگار !!
                                               در فرا سوی زمان ،
                                                       روی زمین!!!
به گلستانه ی عشق 
                            چون قدم بنهادم ،
                                        عارفی را دیدم می گفت :
كاش می شد كه در آیینه گلی كاشت سپید
                                                    و بر آن خندید ، خندید !!
تا به شرم شبح نور ،
                          گرفتار آید ....                                     


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
یکشنبه 2 اسفند 1394  09:31 ب.ظ

دوش اندر محفل عشاق دیدم روی او
                                               شاهدان عشق را در سجده ی ابروی او
از خدا گویاسروش غیب آورد این ندا
                                              گفت :حبل الله به حق خود بسته ی یك موی او
تار تاریخ جهان شد مرتعش بادست حق 
                                                  حق كلامش بود و بار عشق بر بازوی او
شاهدان شهر وشهرآشوبیان دشت عشق  
                                                     در ره اسلام ناب آماده ی یك هوی او       


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()