تبلیغات
ســـرو بلنــد آبیــز
دوشنبه 30 مرداد 1396  11:59 ق.ظ

واژه  هایی كه شكفته ست  
                                           به لبهای تو
                                                              با راز مگو
           در دل ما هم هست 
من نگویم  چو تو خود میدانی
                                              كه سكوتم از چیست
 درد من
             درس سكوتی ست 
                                             كه هر جمذه ی آن فریاد  است
جان شیرین من اكنون 
                                 چون كوه
                               بغض   ضرب آهنگی 
    از تیشه ی فرهاد است


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 30 مرداد 1396
نظرات()   
   
پنجشنبه 6 اسفند 1394  12:15 ب.ظ

رسوای شهرم، لیك در اندیشه هایم 
                                              غوغای زخم تیشه ی فرهاد برپاست .
ای یار شیرین، تار و پودم رفته بر باد
                                              در دل هزاران بیستون اما چه برجاست
                                  
                                       ********

بلبل ، اگر ازفیض گل ، 
                        آری به كف طرف چمن !!

   رمزی بگو : در آن میان !
                                از عشق من 
                                            از عشق من !!! 

                                      *********     


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   

دخت (سخن ) ز مادر خود« لهجه» پرسشی :
                                            مارا بلوغ كی بود وعاشقی كی است ؟ 
گفتا : كه دخت من چو بهارآیدت بپرس
                                           حالا سكوت ، موسم سرمایی دی است .
بالغ شوی به( واژه )به معنای نیك آن 
                                             گر از بهار« جنگل اندیشه »  بگذری !!
عاشق شوی و بر تو شوند عاشقی هزار
                                           گر همچو( شبنم ) از دل هر«بیشه» بگذری 

                                  ***************
                                 
                      
                                                                        


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
سه شنبه 4 اسفند 1394  07:14 ق.ظ

تو نور طلب كن و سیاهی برهان
                                       بسیار قضا ببست لب ها ودهان
با عشق تو جاودانه باش ای عاشق
                                       تا زندگی تو گیرد آواز جهان !!!
                       
                              *  *  *  *  *

از گوشه ی چشم كس ،ندیدم كس را 
                                            از باغ نچیدم سره ی نارس را
بس باشدم این كلام گر گوش بود 
                                          در كار نبستم حرف هر ناكس را
                          
                           **********  
چون خانه جداست ، گور باید كه چنین 
                                            كاین خانه زماست ، نور باید كه چنین   
در خانه ی دل چو راه داری از مهر 
                                            گر دور بود زماست  ، باید كه چنین 
                           **********                      


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
دوشنبه 3 اسفند 1394  08:14 ب.ظ

تو    از فراسوی زمان می آیی،
                                       نه زمستان ، نه بهار !!
ما چه بسیار زمستان و بهاران دیدیم .
لیكن از گوشه ی چشمان سیاه شب تار
                                                     نور را كاویدیم
و در آن لحظه به پندار خموش دل خود ،
                                                 شاد شدیم !
و رقص در بی سر وپایی كردیم
                              همچون نقطه ای در پرگار !!
                                               در فرا سوی زمان ،
                                                       روی زمین!!!
به گلستانه ی عشق 
                            چون قدم بنهادم ،
                                        عارفی را دیدم می گفت :
كاش می شد كه در آیینه گلی كاشت سپید
                                                    و بر آن خندید ، خندید !!
تا به شرم شبح نور ،
                          گرفتار آید ....                                     


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
یکشنبه 2 اسفند 1394  09:31 ب.ظ

دوش اندر محفل عشاق دیدم روی او
                                               شاهدان عشق را در سجده ی ابروی او
از خدا گویاسروش غیب آورد این ندا
                                              گفت :حبل الله به حق خود بسته ی یك موی او
تار تاریخ جهان شد مرتعش بادست حق 
                                                  حق كلامش بود و بار عشق بر بازوی او
شاهدان شهر وشهرآشوبیان دشت عشق  
                                                     در ره اسلام ناب آماده ی یك هوی او       


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
چهارشنبه 28 بهمن 1394  11:28 ق.ظ

گناهم دربغض غم آلودت 
                                 پیداست 
و اینكه لحظه ها به تقدیر میگذرند را،
                                               خود جایگاهی دیگر است
واینكه چگونه باید بگذرد را
                                   آزمودنی دیگر !!
صبوری كن
               سفر سالهای گذشته ی ما
                                                     همین دیروز بود
سفر سال آینده را هم
                               فردایی بیش نیست
تا با  تارهای وجود ، در آن سفر
                                          موسیقی دوست داشتن بنوازیم..!!!! 
 


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
چهارشنبه 28 بهمن 1394  11:15 ق.ظ

دیریست كه تو را ، در مفرش چشمانم نیافته ام .
دیریست ، دیداری آنگونه كه شایسته ی تو باشد،
                                                    وبایسته ی من
                                                         باتو نداشته ام 
غمگین ام از دلتنگی !!
                 ودلتنگم برای لحظاتی كه ،
                                              چونان خاطره ها
                                                              گذشت .!!!!                                      


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
چهارشنبه 28 بهمن 1394  09:53 ق.ظ

مرا در شهر، یاران می شناسند 
                                         به كوی میگساران می شناسند 
 مرا در رندی و عشق و فسانه 
                                         نه یاران ، بل هزاران می شناسند . 


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
سه شنبه 27 بهمن 1394  02:25 ب.ظ

بوی باران میدهد گفتار تو
                                  عشق مدهوش است از كردار تو
نوشداروی تب عاشق تویی
                                   محتضر گردیده این بیمار تو
                            #  #   #  #    #

در پس قله آواز گرگ است
                                   قلّه ی عشق ، یاران سترگ است        
 
نور چشمان در انتظارم
                              رنگ فانوس مادر بزرگ است                                                 


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
سه شنبه 27 بهمن 1394  12:19 ب.ظ

تو كه ای در اندرونم كه لباس توست جانم
                                                      تو چه ای در اندرونم كه فرو بسته زبانم 
من و راه بی نهایت ، من وجان بی كفایت 
                                                     تو وتیر چشم جادو ، من و این قد كمانم 
زتو در بهار وگرما ، زتو در خزان وسرما
                                                   نه به هر كسی برم دل ، كه نبرده این گمانم
من و رمز وراز هستی ، من وعشق "او" پرستی  
                                                   تو هرآن زمان كه خواهی ببری به لامكانم 


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
سه شنبه 27 بهمن 1394  08:18 ق.ظ

باهمت صادقانه ی یاران
                                    درباران پرواز می كنیم
تا در ساحل مواج خاطره ها 
    بالهامان را شستشو دهیم
ودر عمق"بیشه جنگل " های لاویج وچمستان 
پرچم "دلستان" را بر فراز قله ای بلند  
                                           به اهتزاز درآوریم
لبخندهای زیبایت
                   شیدایم می كند
                                هنگامی كه صلابت درخت را 
                                         درما همسان سازی می كنی .
آنچه گذشت را به تمامی 
                        نه جرآت نوشتن 
                                نه در پرده نگهداشتن !
كه زیبایی خاطره 
                   خود راهی دارد به جاودانگی
وگشودن پنجره ای به تجسم
                            اشكخنده هایت را جاری می سازد 
                                                 همچون مرهم سردی 
                                                              برزخمی تب زده
وقلقلك ات می آید اگر
                          پیچ وخم های راه چشمه توسكا را
                                                 به دنبال خوشه ای تمشك
                                                               به خاطر بیاوری !
"هتل چشمه"برج بلندچراغ دریایی ست جادویی 
    كه فقط یك بار 
بر ساحل بزرگترین  دریاچه ی جهان 
                                     خودنمایی می كند
ونگهبانانش
             آنانی كه نیكوترین پروازها را
                                    در خاطر دارند 
                                  وبه خاطره ها  میسپارند
وپروازشان 
               صفابخش آسمان دل است        


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
دوشنبه 26 بهمن 1394  01:21 ب.ظ

دلم تنگ است و از دل تنگی ام بر من ملالی هست
                                                          چو مرغ تشنه ، روحم تشنه ی روح زلالی هست
مرا در پرده ی ابهام ، الهامیست از سویش
                                                          كه هر خاری كه در نزد گل است او را جلالی هست
اگر در عمر چون نوحی ، و در اموال چون قارون
                                                          بدان پایان عمر و مال را آخر زوالی هست
گدای كوی او خواهم شدن زین پس كه درگاهش
                                                          برای بیدلانش هر زبان را حسب و حالی هست
كهنسروان به ما آموختند این راز پوشیده
                                                          درخت دوستی یا دشمنی ، اول نهالی هست
به خواری منگرید اندر گذر هر رهگذاری را
                                                         كه در نزد خدا هر خوار را راه كمالی هست 


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
سه شنبه 1 فروردین 1391  03:30 ب.ظ

نفس باد صبا آفت جان خواهد شد

عید می آید و اجناس گران خواهد شد

همسرم چند ورق لیست به من خواهد داد

و سراپای وجودم نگران خواهد شد

می زنم ساز مخالف دو سه روزی اما

عاقبت هرچه که او گفت همان خواهد شد

پول را با علف خرس یکی می دانند

فکر کردی که منطق سرشان خواهد شد

کل عیدی و حقوقم به شبی خواهد رفت

بر سر جیب بغل فاتحه خوان باید شد


  • آخرین ویرایش:جمعه 10 اردیبهشت 1395
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :2  
  • 1  
  • 2